Κρατικές Εγγυήσεις

Πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι από το ανατολίτικο πολιτικό παζάρι για το πολύκροτο νομοσχέδιο των κρατικών εγγυήσεων, βρισκόμαστε ξανά στο ίδιο έργο θεατές.

Την ώρα που οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις διψούν για άμεση ρευστότητα και τους εργαζόμενους να αγωνιούν για τις θέσεις εργασίας τους, η πολιτική ζωή μπήκε πάλι στους γνωστούς ρυθμούς της.

Άρχισε η μάχη χαρακωμάτων.

Άρχισε και πάλι η αλληλοεπίρριψη των ευθυνών.

Άρχισε ξανά το ίδιο γαϊτανάκι παιχνίδι των ερμηνειών και παρερμηνειών. Της αμοιβαίας αμφισβήτησης προθέσεων.

Άρχισαν και πάλι τα τύμπανα της διχόνοιας και των χτυπημάτων κάτω από την μέση.

Άρχισαν, μετά από μια περίοδο υποχρεωτικής ανάπαυλας, οι κομματικοί και πολιτικοί υπολογισμοί ενόψει των επόμενων εκλογών.

Και όλα αυτά ωσάν να μην συνέβη τίποτα. Ωσάν να ξεπεράστηκε εξ’ ολοκλήρου η πανδημία. Ωσάν η οικονομία ως δια μαγείας να επανεκκίνησε. Ωσάν και οι επιχειρήσεις, μικρές, μεσαίες και μεγαλύτερες, να μην αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα επιβίωσης. Ωσάν οι εργαζόμενοι να έχουν διασφαλισμένες εσαεί τις θέσεις εργασίας τους.

Τί άλλο θα έπρεπε να περάσει η κοινωνία και ο τόπος μας για να κάνει τους θεσμούς του κράτους και του πολιτικού συστήματος να αφυπνιστούν και να τερματίσουν πρακτικές και συμπεριφορές που δοκιμάστηκαν πολλές φορές στο παρελθόν και αποδείχθηκαν ατελέσφορες και επιζήμιες;

Πόσες κραυγές απόγνωσης και απελπισίας πρέπει να ακουστούν από τα θύματα αυτής της κοινωνίας που μέσα σε διάστημα μιας δεκαετίας είδαν τα όνειρα και τους κόπους μιας ζωής να εξανεμίζονται για να πείσουν την πολιτική ζωή της πατρίδας μας να αλλάξει ρότα;

Να αφήσουν πίσω τις έριδες και τις συγκρούσεις και να δώσουν λύσεις άμεσες, ρεαλιστικές και αποτελεσματικές.

Να συμπεριφερθούν με ευθύνη, αυτοσυγκράτηση, συναίνεση και συνεννόηση για την επιβίωση του τόπου.

Έστω και την υστάτη, ας αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Ας συνειδητοποιήσουμε ότι η πατρίδα και η κοινωνία μας αξίζουν μιας καλύτερης διαχείρισης και ενός καλύτερου αύριο.

 

20 Μαΐου, 2020