Εγκαίνια μνημείου Γρηγόρη Αυξεντίου στην Λακατάμια

Μ. Καρογιάν: Οφείλουμε να υποσχεθούμε στον Γρηγόρη Αυξεντίου ότι θα εργαστούμε για Εθνική συναντίληψη, συναίνεση και συνεννόηση για τη σωτηρία της πατρίδας μας.

Εγκαίνια μνημείου ήρωα στην Λακατάμια

Ο Πρόεδρος της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ, τέλεσε τα εγκαίνια μνημείου του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου στον «Πολιτιστικό Όμιλο Γρηγόρης Αυξεντίου, Αγίου Μάμα Λακατάμιας».

Ό,τι και να πει κανείς για τον Σταυραετό του Μαχαιρά, υπογράμμισε ο κ. Καρογιάν,  είναι πολύ λίγο για το μέγεθος της ανδρείας, του αγώνα και της θυσίας του.

Να τονίσουμε μόνο ότι ο Γρηγόρης Αυξεντίου ανήκει στους λίγους εκείνους, οι οποίοι με το ζωντανό παράδειγμά τους έχουν γράψει ιστορία και με την απαράμιλλη θυσία τους έχουν αφήσει ανάγλυφη τη σφραγίδα της διέλευσής τους στη ροή των γεγονότων.

Μέσα στο κρησφύγετό του, ο ημίθεος του Μαχαιρά ανέβασε σε δυσθεώρητα ύψη την κλίμακα των αξιών και ιδεωδών, που συνθέτουν και συναποτελούν το υπέρτατο αγαθό της Ελευθερίας.

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, είπε στην ομιλία του ο Πρόεδρος της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ,  έγραψε με τους ηρωικούς του αγώνες στα βουνά του Πενταδάκτυλου και στις βουνοκορφές της Πιτσιλιάς, ένα από τα πιο αξιόλογα κεφάλαια της σύγχρονης Κυπριακής ιστορίας.

Ένα κεφάλαιο διαποτισμένο με την τόλμη, την αποφασιστικότητα και τη δύναμη της ψυχής του. Στις τρεις του Μάρτη 1957, με το ολοκαύτωμα του στο κρησφύγετο του Μαχαιρά, ο Γρηγόρης  έκλεισε το κεφάλαιο αυτό για να ανοίξει ένα νέο, με διαχρονικές προεκτάσεις στην Κυπριακή ιστορία.

Η θυσία του Αυξεντίου δεν είναι ένα απλό ιστορικό γεγονός. Είναι συγχρόνως και μια κατάκτηση του πνεύματος.

Μέσα στο κρησφύγετο του Μαχαιρά, φορούσε την πνευματική πανοπλία του διαχρονικού Έλληνα.

Στην αντιπαράταξη του πνεύματος προς την υλική δύναμη, άμεσος νικητής φαίνεται να είναι η δύναμη, ουσιαστικός όμως νικητής αποδεικνύεται στο τέλος το πνεύμα. Νίκη της υλικής δύναμης ήταν και το ιστορικό γεγονός του φυσικού θανάτου του  Αυξεντίου. Νίκη του Ελληνικού πνεύματος, που ο Γρηγόρης Αυξεντίου εκπροσωπούσε την ιστορική εκείνη στιγμή του ολοκαυτώματος του.

Σήμερα, στην ιερή αυτή εκδήλωση για τα εγκαίνια του μνημείου του ήρωα,  βρισκόμαστε σε αναμέτρηση με την ιστορία. Την ιστορία που ο Αυξεντίου μας παρέδωσε με τη ζωή και τον θάνατο του. Κι η ιστορία αυτή βαραίνει όλους εμάς, όλους τους Έλληνες της Κύπρου. Είτε το θέλουμε είτε όχι, τη δική του ιστορία συνεχίζουμε. Είναι το βάρος της ευθύνης απέναντι σ’ αυτή την ιστορία, απέναντι στην πολύπαθη Κύπρο μας, απέναντι στην Τουρκική επεκτατικότητα. Οι καιροί είναι δύσκολοι και πρέπει να επαγρυπνούμε.

Όλοι καλούμαστε σε μια ενδοσκόπηση, τόσο ως άτομα όσο και ως λαός. Μια τέτοια ενδοσκόπηση είναι απαραίτητη, όχι για να μετρήσουμε το δικό μας ανάστημα σε σύγκριση με το δικό του, γιατί δεν συγκρίνεται, αλλά για να κρίνουμε την πορεία της ιστορίας μας, για να διαπιστώσουμε το πώς και το πόσο έχουμε ενσωματώσει το μήνυμα της θυσίας του στον δικό μας αγώνα για την ελευθερία της Κύπρου μας.

Ο Πρόεδρος Καρογιάν αναφέρθηκε στην συνέχεια στα λόγια του ήρωα λίγο πριν να γίνει ολοκαύτωμα μέσα στο κρησφύγετο του:  «Εσείς να βγείτε», είπε ο Γρηγόρης στους άνδρες του, «Θα σας χρειαστεί αλλού η πατρίδα. Εγώ πρέπει να μείνω εδώ για να πολεμήσω για την πατρίδα μας».

Ο ίδιος αποφασισμένος να μην πέσει ζωντανός στα χέρια των Άγγλων και αν χρειαστεί να θυσιαστεί τους είπε επί λέξη:

«Μέχρι σήμερα μαθαίνατε πώς πολεμούν οι Έλληνες. Σήμερα θα μάθετε και πως πεθαίνουν». Στις προτροπές των Άγγλων να παραδοθεί, είχε μόνο μία απάντηση να δώσει:  « Μολών Λαβέ ! »

Υποκλίνομαι στην θυσία σου Σταυραετέ του Μαχαιρά. Νοιώθω όμως υποχρέωση και ιερό μου καθήκον, να συνεχίσω με το ίδιο σθένος και αυταπάρνηση τον δρόμο που μας έταξες και δίδαξες: χωρίς θυσίες και αγώνα, τίποτα δεν κερδίζεται!

Η μισή μας Πατρίδα  παραμένει σκλαβωμένη, κατέληξε ο Μάριος Καρογιάν.  Οι πρόσφυγες περιμένουν και επιθυμούν επιστροφή στα ιερά χώματα μας. Οι καμπάνες των εκκλησιών  μας, αναμένουν να ηχήσουν το χαρμόσυνο μήνυμα της λευτεριάς!  Νέοι και γέροι, πρέπει να κατανοήσουμε πως εχθρός μας, δεν είναι ούτε τα κόμματα, ούτε άτομα που διαφωνούν μαζί μας. Μόνο μέσα από την ενότητα και σύμπνοια μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικοί και χρήσιμοι για τον τόπο. Καί για τα εσωτερικά προβλήματα των πολιτών αλλά καί στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού. Επιτέλους ας μάθουμε από τα λάθη του παρελθόντος! Το οφείλουμε στα παιδιά μας, στους νέους μας, στην πολύπαθη Κύπρο μας!

Η μάνα του Γρηγόρη όταν πληροφορήθηκε το μαύρο μαντάτο, γονάτισε κι αφού έσφιξε το μαύρο της τσεμπέρι, είπε ακριβώς τα λόγια που περίμενε ο γιος της: «Είμαι περήφανη για τον γιο μου. Κάλλιο μια χούφτα τιμημένη στάχτη, παρά γονατισμένος ο λεβέντης μου. Χαλάλι για την πατρίδα. Κι εγώ στη θέση του το ίδιο θα έκανα».
Κι αφού κάθισε σε μια καρέκλα, συνέχισε: «Και τώρα θα κάνω το καθήκον μου…» κι άρχισε να κλαίει τον γιο της…

Ας αναλογιστούμε λοιπόν όλοι το καθήκον μας σήμερα και ας αποδείξουμε τουλάχιστον, πως οι θυσίες του Αυξεντίου και όλων των ηρώων του 55-59, δεν πήγαν χαμένες και δεν θα τρίζουν τα κόκαλα τους, κατέληξε με νόημα ο Μάριος Καρογιάν.