Μ. Κλεάνθους: Μονόδρομος η νέα πολιτική στέγη

 

Προτάσσει τη θέση ότι η Δημοκρατική Παράταξη ήταν απαίτηση πολλών κεντρώων σκεπτόμενων πολιτών που είδαν ότι ο ενδιάμεσος χώρος έχει μετατοπισθεί από το Κέντρο, αφήνοντας ένα ζωτικό κενό. Ο Μαρίνος Κλεάνθους υποστηρίζει ότι η σημερινή ηγεσία του ΔΗΚΟ δίχασε το κόμμα σε «εκλεκτούς του Νικόλα και μη» υιοθετώντας πολιτικές και λαμβάνοντας αποφάσεις που έρχονται σε αντίθεση με τον παραδοσιακό ρυθμιστικό ρόλο του ΔΗΚΟ. Αφήνει υπονοούμενα για τη στάση της ηγεσίας σε σχέση με το Κυπριακό, δηλώνοντας με νόημα ότι η Δημοκρατική Παράταξη δεν φοβάται την προοπτική επανένωσης.

Όλα αυτά και άλλα πολλά, δηλώνει ότι δεν άφηναν πλέον κανένα περιθώριο συνεννόησης με τη σημερινή ηγεσία και άρα η δημιουργία νέας πολιτικής στέγης ήταν μονόδρομος. Δικαιώνει τον Μάριο Καρογιάν για τα όσα κατά καιρούς δήλωνε, και επισήμανε προς τη σημερινή ηγεσία, απευθύνοντάς του κάλεσμα όταν κρίνει ότι είναι ο κατάλληλος καιρός να συστρατευθεί μαζί τους. Σημειώνοντας ωστόσο ότι η Δημοκρατική Παράταξη δεν είναι προσωποπαγές κόμμα.

Δημοκρατική Παράταξη… Πώς γεννήθηκε η ιδέα, με πρωτοβουλία ποιων και πώς προχώρησε στην υλοποίησή της με την κατάθεση αίτηση για νέο κόμμα;

Η επανίδρυση της Δημοκρατικής Παράταξης αποτελεί απαίτηση πολλών κεντρώων σκεπτόμενων πολιτών, οι οποίοι διαπίστωσαν πως οι υφιστάμενες κομματικές ηγεσίες και νοοτροπίες του λεγόμενου «ενδιάμεσου χώρου» δεν τους εκφράζουν. Και τούτο διότι ο κομματικός χώρος που σήμερα ονομάζεται «ενδιάμεσος» έχει εγκαταλείψει ή ακόμη έχει μετατοπισθεί από το κέντρο, με αποτέλεσμα να αφήσει ένα ζωτικό κενό. Έτσι, μετά από συζητήσεις και κοινούς προβληματισμούς πολλών από εμάς και αφού διαπιστώσαμε με λύπη μας πως δεν υπάρχει περιθώριο συνεννόησης και επικοινωνίας με παλιούς συναγωνιστές και φίλους, αναλάβαμε την ευθύνη που μας αναλογεί και προχωρήσαμε στην επανίδρυση της ιστορικής παράταξης από την οποία πολιτικά προερχόμαστε.

Η επιλογή του ονόματος έχει αναφερθεί ότι έχει συμβολικό μήνυμα για επιστροφή στην ιδεολογική ρίζα του ΔΗΚΟ. Ποιες είναι αυτές οι αρχές και πού έχει ξεφύγει η σημερινή ηγεσία; Δεν πρεσβεύει πλέον τον ρόλο του ως κόμμα του κέντρου;

Δεν θέλω να έρθω σε αντιπαράθεση με την ηγεσία του σημερινού ΔΗΚΟ. Άλλωστε τα έργα και οι ημέρες της κρίθηκαν πριν λίγες εβδομάδες στις προεδρικές εκλογές. Με λύπη απλώς αναφέρω ότι ενώ το κέντρο είχε όλες τις προοπτικές να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας από τον δικό του χώρο, βρέθηκε εγκλωβισμένο στη στενή στρατηγική μιας μικρής ομάδας που το ελέγχει.

Και δυστυχώς, για πρώτη φορά, ένα ιστορικό κόμμα όπως το ΔΗΚΟ αποφάσισε μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου προεδρικών εκλογών να στηρίξει… τον κανέναν. Είναι να απορεί κανείς. Η προσπάθεια που ξεκινήσαμε είναι συλλογική. Η Δημοκρατική Παράταξη δεν ανήκει στον έναν. Ανήκει στους πολλούς. Ανήκει σε κάθε κεντρώο πολίτη αλλά και γενικότερα σε κάθε ενεργό πολίτη που στέκεται ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά και θέλει να έχει άποψη και ουσιαστικό ρυθμιστικό ρόλο στα πράγματα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Ο πόλεμος των ΔΗΚΟ

Έγιναν ενέργειες για να σας αποτρέψουν από αυτή την κίνηση; Αν ναι από ποιους και μέσα σε ποιο πλαίσιο ήταν αυτές οι ενέργειες;

Η σημερινή ηγεσία του ΔΗΚΟ όλα αυτά τα χρόνια δεν κατάφερε να αγγίξει τις καρδιές των απλών κεντρώων πολιτών. Δεν άκουε τα προβλήματά τους. Δεν ρωτούσε τις απόψεις τους. Αδιαφορούσε για τα απλά μέλη, τις τοπικές επιτροπές. Λειτουργούσε μόνο με μια έγνοια: το πώς θα υλοποιηθούν οι σχεδιασμοί που η κλειστή ομάδα των συνεργατών του προέδρου του ΔΗΚΟ από μόνη της αποφάσισε. Τίποτε άλλο. Γι’ αυτό και ούτε πολιτικό συνέδριο συγκάλεσαν, ως όφειλαν προ διετίας, ούτε και τα συλλογικά όργανα λειτουργούσαν όπως έπρεπε. Την επόμενη μέρα του β’ γύρου των προεδρικών εκλογών, ο Νικόλας Παπαδόπουλος πριν φύγει για διακοπές στο εξωτερικό, μεθόδευσε την καρατόμηση δεκάδων ιστορικών και νεότερων μελών του ΔΗΚΟ. Τους έστειλαν μέσω επιδότη ένα χαρτί με κάποιες αναφορές περί παραβίασης του Καταστατικού χωρίς να τους συγκεκριμενοποιούν τι ακριβώς έχουν διαπράξει.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Παραίτηση Μαρίνου Κλεάνθους με πυρά προς Νικόλα

Οργάνωσαν δίκες παρωδία, άνθρωποι οι οποίοι προ δεκαετίας είχαν κατηγορήσει τον αείμνηστο Σπύρο Κυπριανού για έλλειψη δημοκρατικής συνείδησης. Κι όταν κάποιοι φίλοι μέσα στο ΔΗΚΟ τόλμησαν να θέσουν τους προβληματισμούς τους για τις διαδικασίες και τις εξελίξεις, δεν βρήκαν καμία ανταπόκριση. Λυπούμαι αλλά οι άνθρωποι δείχνουν ότι θέλουν να ηγούνται ενός μικρού, αλλά «καθαρού» δικού τους κόμματος. Που να το ελέγχουν οι ίδιοι. Μιας μεταλλαγμένης «Ένωσης Κέντρου». Σας ερωτώ, λοιπόν: είναι σοβαρά πράγματα αυτά να λειτουργούν σε ένα σύγχρονο, δημοκρατικό κόμμα; Υπήρχαν οποιαδήποτε άλλα περιθώρια συνεννόησης;

Ποια είναι τα επόμενα βήματα για το νέο κόμμα μετά την έγκρισή του; Θα γίνει ιδρυτικό συνέδριο; Ποιες θα είναι οι διαδικασίες που θα ακολουθήσουν;

Χωρίς κάποια πίεση και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ξεκινούμε ουσιαστική συζήτηση με τα μέλη και τους φίλους μας προκειμένου να οργανωθούμε και να θέσουμε τις βάσεις για τα επόμενά μας βήματα. Όπως σας είπα και πριν οι αποφάσεις είναι συλλογικές. Θέλουμε πρώτα να ακούσουμε τις θέσεις και τις απόψεις όλων όσων προχώρησαν μαζί μας με την επανίδρυση της Δημοκρατικής Παράταξης και έπειτα να δούμε πώς προχωρούμε με τα διαδικαστικά. Σίγουρα στις δικές μας διαδικασίες δεν θα κυκλοφορήσουν λίστες «δικών μας».

Κατηγορείτε την ηγεσία του ΔΗΚΟ και τον Νικόλα Παπαδόπουλο ότι δίχασε το κόμμα. Η δημιουργία νέου κόμματος από εσάς δεν είναι μια διχαστική ενέργεια; Δεν είναι κάτι που στρέφεται ενάντια στο ΔΗΚΟ; Δεν σας φοβίζει το ενδεχόμενο ότι κάποιοι μπορεί να σας αποδώσουν τέτοιες ευθύνες;

Αξίζει να πούμε τα εξής: λίγες εβδομάδες μετά την εκλογή του Νικόλα Παπαδόπουλου στην ηγεσία του ΔΗΚΟ το 2013, κυκλοφόρησαν λίστες με τους υποψηφίους για την Κεντρική Επιτροπή και το Εκτελεστικό Γραφείο με τίτλο «Οι εκλεκτοί του Νικόλα». Την ίδια περίοδο οι στενοί συνεργάτες του Νικόλα Παπαδόπουλου έκαναν εκστρατεία υπέρ των εκλεκτών τους για τις θέσεις του Αντιπροέδρου του κόμματος και των άλλων αξιωματούχων. Ακόμη και στις Ευρωεκλογές, στις Βουλευτικές αλλά και πέρσι στις δημοτικές εκλογές, ο Νικόλας Παπαδόπουλος εργαζόταν υπέρ συγκεκριμένων υποψηφίων του ΔΗΚΟ, τους οποίους μάλιστα χαρακτήριζε ως «δικούς του». Δεν υπολόγιζαν την αντίθετη άποψη, δεν ήταν καλοδεχούμενη η κριτική.

Δεν έδωσαν τον λόγο σε 2.500 μέλη του κόμματος στα πλαίσια πολιτικού συνεδρίου που όφειλαν να διεξαγάγουν το 2016. Επέβαλαν τη στρατηγική τους για τις προεδρικές εκλογές χωρίς συζήτηση στα συλλογικά όργανα του κόμματος. Χωρίς διάλογο συνέταξαν την περιβόητη Νέα Στρατηγική τους, την οποία κανένας δεν κατάλαβε τι περιλάμβανε. Την επομένη των εκλογών, αντί να γίνει ένας γόνιμος διάλογος μεταξύ όλων, επέλεξαν να εκκαθαρίσουν το κόμμα και έστειλαν δικαστικούς επιδότες σε αυτούς που έκριναν ότι θα έπρεπε να φύγουν. Ταυτόχρονα, τις μέρες της κομματικής φουρτούνας, ο Νικόλας Παπαδόπουλος επέλεξε να βρίσκεται σε διακοπές στο εξωτερικό. Με τις σκέψεις αυτές, η ευθύνη για τη σημερινή μετάλλαξη του ΔΗΚΟ δεν ανήκει σε κανένα άλλον πλην του Νικόλα Παπαδόπουλου και της στενής ομάδας των συνεργατών του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Και εγένετο Δημοκρατική Παράταξη

Όποιος φύγει από το κομματικό μαντρί, τον τρώει ο λύκος… Αυτό αποδεικνύεται κι από τα γεγονότα. Θνησιγενής ήταν η παρουσία στην πολιτική σκηνή του τόπου όσων στελεχών αποσκίρτησαν κατά καιρούς από το ΔΗΚΟ. Οπότε απλώς για ένα πείσμα;

Σας ευχαριστώ για την ερώτηση. Ξέρετε, αυτή η αναφορά σας έχει ενδιαφέρον και θα έλεγα ότι σε έναν βαθμό μπορεί να έχει κάποια βάση. Όμως, επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας το εξής: οι εποχές και οι άνθρωποι αλλάζουν. Η κυπριακή κοινωνία σήμερα δεν είναι η ίδια με την κοινωνία μας της δεκαετίας του ‘90 ή του ‘80. Τα κόμματα απέδειξαν ότι δεν πήραν τα μηνύματα της αποχής και της απαξίωσης των πολιτών. Γίνονται τόσα πολλά γύρω μας, τόσο λόγω της τεχνολογίας αλλά και των γεωπολιτικών και οικονομικών εξελίξεων της περιοχής που κάθε πολίτης αντιλαμβάνεται διαφορετικά την ευθύνη που έχει με τη στάση του για το μέλλον του τόπου μας.
Ήδη στις τελευταίες εκλογές περισσότεροι από 15 χιλιάδες πολίτες που προηγουμένως στήριζαν το ΔΗΚΟ, γύρισαν την πλάτη στη σημερινή τους ηγεσία.

Δηλαδή, έμπρακτα απέρριψαν τον Νικόλα Παπαδόπουλο. Την ίδια στιγμή, ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του σημερινού ΔΗΚΟ αποδοκιμάζουν τις διαγραφές και τη στάση της ηγεσίας του κόμματος των τελευταίων ημερών. Πριν από 2 χρόνια, στις Ευρωεκλογές, το ΔΗΚΟ έλαβε το ιστορικό χαμηλό ποσοστό του 10%. Κι όμως και πάλι δεν έλαβαν το μήνυμα. Εν ολίγοις και για να σας απαντήσω την ερώτησή σας: είμαι 37 ετών και πατέρας ενός δίχρονου παιδιού. Ένωσα τις δυνάμεις μου για την επανίδρυση της Δημοκρατικής Παράταξης διότι δεν θέλω ποτέ να έρθει μια μέρα το παιδί μου και να με ρωτήσει «όταν γίνονταν όλα αυτά τα πρωτάκουστα πράγματα εσύ πατέρα τι έκανες;» και η μόνη απάντηση που να έχω να του πω είναι ότι «φοβήθηκα να φύγω από το μαντρί». Αυτή η διάθεση προσφοράς και ευθύνης είναι κοινή σε όλους τους φίλους που επανιδρύσαμε τη Δημοκρατική Παράταξη.

Οι εσωκομματικές έριδες γιατί να γίνουν βήμα για την κοινωνία που γυρίζει την πλάτη σε πολιτικούς και πολιτική;

Συμφωνώ μαζί σας. Υπάρχει πρόβλημα στον τρόπο που λειτουργούν τα κόμματα σήμερα. Μέχρι και σήμερα, για παράδειγμα, η ηγεσία του ΔΗΚΟ χωρίζει τα μέλη της με βάση τις εσωκομματικές εκλογές του 2013. Το ίδιο συμβαίνει σε κάποια βαθμό και σε άλλα κόμματα. Οι πολιτικοί δεν κάνουν αυτά που λένε. Οι πολιτικές ηγεσίες δεν είναι με τους πολλούς. Τα μεγάλα «Εγώ» καλύπτουν το «Εμείς». Και δυστυχώς γι’ αυτό οι πολίτες απογοητεύονται.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΔΗΚΟ: Άλλοι προς διαγραφή και άλλοι υπό παραίτηση

Ο Μάριος Καρογιάν τηρεί προς το παρόν αποστάσεις, αλλά οι πληροφορίες λένε ότι κάποια στιγμή θα γίνει επαφή για να αναλάβει ενεργό ρόλο στη Δημοκρατική Παράταξη… Έγιναν οποιεσδήποτε συζητήσεις; Συζητήθηκε καθόλου αυτό το σενάριο;

Με τον φίλο Μάριο Καρογιάν μοιραζόμαστε πολλές σκέψεις και προβληματισμούς. Δικαιώθηκε για πολλά από όσα έλεγε και προειδοποιούσε κατά καιρούς. Και σίγουρα, θα ήταν διαφορετική η κατάσταση εάν με ψυχραιμία κάποιοι συνυπολόγιζαν κατά καιρούς τους προβληματισμούς και τις εισηγήσεις τόσο του Μάριου Καρογιάν όσο και άλλων ιστορικών στελεχών. Εάν, δηλαδή, επέτρεπαν στο ΔΗΚΟ να λειτουργήσει συλλογικά, με συναίνεση. Αντιλαμβάνομαι ότι τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ο φίλος Μάριος έχει θέσει ως προτεραιότητά του την εξάντληση κάθε περιθωρίου συνεννόησης ώστε ο Νικόλας Παπαδόπουλος να ανακαλέσει τις διαγραφές. Εκ των πραγμάτων, οι εξελίξεις δείχνουν πως ούτε και αυτή τη φορά θα εισακουστεί. Και άρα εννοείται πως το κάλεσμά μας συνεχίζει να είναι και προς τον ίδιο. Όμως, η επανίδρυση της Δημοκρατικής Παράταξης δεν είναι υπόθεση του ενός. Δεν προχωρούμε στην ίδρυση μιας προσωποπαγούς κίνησης.

Υγιές, τολμηρό κέντρο της ευθύνης

Τι πρεσβεύει και ποιος ο ιδεολογικός χώρος που θα καλύψει το νέο σχήμα;

Όπως σας ανέφερα η επανίδρυση της Δημοκρατικής Παράταξης ήταν απόφαση των πολλών. Με συγκίνηση σας αναφέρω ότι μαζεύτηκαν πολύ περισσότερες υπογραφές από όσες προϋποθέτει η νομοθεσία. Καθημερινά γινόμαστε δέκτες μηνυμάτων από πολίτες που θέλουν να ξεκινήσουν μαζί μας την προσπάθεια για ένα υγιές, τολμηρό κέντρο της ευθύνης. Απ’ εκεί και πέρα τώρα ξεκινούμε με συντονισμένο και οργανωμένο τρόπο τον διάλογο με τους φίλους και τα μέλη μας προκειμένου να βάλουμε τις βάσεις και να συγκεκριμενοποιήσουμε το καταστατικό μας. Σας διαβεβαιώνω ότι πρόβλημα ταυτότητας δεν έχουμε. Γνωρίζουμε πολύ καλά ποιοι είμαστε και τι θέλουμε για τον τόπο και την κοινωνία μας. Όλα τα άλλα θα γίνουν εν καιρώ.